[Review] Dochters van Mulan. Over feminisme en seksualiteit in China.

Disclaimer: This is a review in Dutch, because I got the book from a Dutch Publisher. Sorry English readers! If you are really curious, you could of course learn Dutch, use google translate, or ask me in the comments or on twitter for an English summary.

Hua Mulan
Titel: Dochters van Mulan: Hoe vrouwen China veranderen
Auteur: Bettine Vriesekoop
Bron: Uitgevery Brandt, in ruil voor een blogpost.
Tl;dr: Veel interessante interviews en achtergrond informatie over China en de positie van de (seksualiteit) van de vrouw;

Add it to your goodreads

Dit was de eerste keer dat ik een fysiek boek in de brievenbus kreeg via een uitgever (nogmaals bedankt Uitgeverij Brandt!): achievement unlocked! Gezien mijn achtergrond in genderstudies en immer aanwezige intresse in feminisme en seksualiteit, sprak het idee van dit boek me zeer aan. Daarbij doe ik graag nieuwe kennis op, en afgezien van wat vage noties over het afbinden van voeten van vrouwen en de Disneyfilm Mulan (die, vreemd genoeg, niet genoemd wordt in het boek, terwijl ik vermoed dat veel mensen van mijn generatie haar verhaal door die film kennen), wist ik weinig over vrouwen in China.

Op goodreads staat het boek als volgt beschreven:

Met de opkomst van China als economische wereldmacht begint ook de seksuele revolutie van de Chinese vrouw op gang te komen. Deze emancipatie laat zich echter niet vergelijken met die van Westerse vrouwen, die strijden voor gelijke rechten en kansen in de samenleving.
In de onnavolgbare dynamiek van het moderne Peking zien veel adolescenten er hypervrouwelijk uit, maar niets is wat het lijkt. In verrassend openhartige gesprekken maken we kennis met de nakomelingen van eenkindgezinnen, die van hun ouders nauwelijks vertrouwen meekregen. Pratend over liefde en seks licht Vriesekoop de sluiers op van eeuwenoude familietradities; haar gesprekspartners bekritiseren de verstokte rolpatronen in gezin en samenleving, het ongebreidelde consumentisme en de leugens van markt en staat in het moderne China.

“Dochters van Mulan” staat inderdaad tjokvol informatie over de Chinese geschiedenis, met name met een focus op een aantal historische of folkloristische vrouwen en de laatste 100 jaar. Het is duidelijk dat de Bettine Vriesekoop al lang met dit onderwerp bezig is, en goede research heeft gedaan. Doordat er door het boek heen erg veel context wordt gegeven (je leest van elk interview waar er afgesproken is, wat de geïnterviewde aan had, wat de eerste indruk van Vriesekoop was), krijg je een goed beeld van niet alleen wat de vrouwen vertellen, maar ook van de cultuur waarin ze leven, en de impliciete normen die er heersen. De mensen die de auteur heeft geïnterviewd hebben allemaal hun eigen kijk op de zaak, hoewel het juist ook opvalt hoe erg hun achtergronden op elkaar lijken. Ook valt het op dat ze met name ingaat op de hogere middenklasse. Hoe men buiten de grote steden nu echt omgaat met vrouwen en seksualiteit is me nog steeds niet duidelijk.

Wat me ook ietwat tegenviel, is dat er soms net te weinig conclusies worden getrokken en dat er soms een paar zinnen van elkaar tegengestelde zaken staan. Zo wordt er gesproken over de parallellen tussen het binden van de voeten van vrouwen vroeger, en de populariteit van plastische chirurgie nu. Er wordt aangegeven dat die zaken niet hetzelfde zijn, omdat het voetbinden veel meer wijdverbreid was dan plastische chirurgie nu, maar dat het beiden laat zien hoeveel de Chinese vrouw voor het schoonheidsideaal over heeft. Verdere verschillen worden niet genoemd, zoals dat een groot verschil tussen die twee praktijken is dat voetbinden afgedwongen werd door de moeder en het de vrouw fysiek beperkte in haar beweging, en dat plastische chirurgie een eigen keus is (hoewel daar, gezien de druk van het belang in China van een “mooi” uiterlijk niet onderschat moet worden) en, als het goed is, geen fysieke beperkingen oplevert, maar juist deuren opent (er wordt niet voor niets in het boek genoemd dat uiterlijk zeer belangrijk wordt gevonden, ook door werkgevers).

Ook puur tekstueel en redactie-technisch staan me een aantal zaken tegen. Zo worden er vrij vaak zinsneden en voorbeelden herhaald, vaak zelfs letterlijk, en soms binnen 2 pagina’s. Dat komt slordig over. Daarnaast ben ik altijd wat ambivalent tegenover de stijl dat het non-fictie “verhaal” echt verteld wordt door de auteur. Het maakt het boek makkelijk leesbaar, maar het leidt me als lezer ook af van de inhoud. Ik vorm toch liever mijn eigen mening met enkel de informatie als leidraad, dan dat ik de mening van de auteur er expliciet bij krijg. Al moet ik eerlijk zeggen, dat het meegeven van haar eigen normen meevalt; enkel een slippertje ergens in de laatste hoofdstukken als seks om de seks wordt beoordeeld als saai.

Mijn eindconclusie vind ik daarom ook moeilijk te geven. Het taalgebruik en de vorm stoot me af, dus ik zou het mezelf zou aanraden het boek links te laten liggen. Misschien is mijn kritiek echter gewoon een petpeeve van mij alleen, die ik niet te veel moet projecteren op anderen. Inhoudelijk raad ik het boek namelijk zeker aan, vanwege de verscheidenheid en veelheid aan informatie. Heb je geen moeite met de stijl van de auteur als actieve participant in het verhaal, dan zou ik dit boek vooral op je TBR zetten.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s